เมื่อความละเอียดจุกจิก ไม่เป็นผลดีต่อความรัก เราก็ควร...
ปล่อยบางหน้าของสมุดหัวใจให้ว่างเปล่า

สมมติว่า เราทุกคนต่างมีสมุดบันทึกอยู่คนละเล่ม
ที่จะสามารถเขียนอะไรลงไปก็ได้
เพื่อจดจำเรื่องราวในแต่ละวันเอาไว้

บ้างอาจเลือกจดแต่สิ่งที่ทำให้ยิ้ม
บ้างอาจเลือกจดแต่สิ่งที่ทำให้ร้องไห้
บ้างอาจจดทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามากระทบจิตใจอย่างละเอียดยิบ
อย่างไม่ยอมพลาดทุกรอยยิ้มและทุกหยาดหยดน้ำตา

สมุดบันทึกของเราแต่ละคน
แต่ละเล่ม แต่ละหน้า จึงสั้น-ยาวไม่เท่ากัน
รายละเอียดแตกต่างกัน รวมถึงลายมือที่แตกต่างไป

ไม่มีสิ่งใดถูก ไม่มีสิ่งใดผิด
เพราะนี่คือ " สมุดบันทึกส่วนตัว "
แต่คนที่จดมากกว่า ละเอียดกว่า ก็ต้องเมื่อยมือมากกว่า

การจดจำเรื่องราวลงในหัวใจก็เช่นกัน
บางคนอาจถนัดจำไว้แต่เรื่องยิ้มๆ
ในขณะที่บางคนถนัดจำแต่เรื่องที่คิดถึงทีไรก็ชวนใร้องไห้
และแน่นอนว่า
สำหรับคนที่จำไว้ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาภายในพื้นที่หัวใจ
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะสำคัญมากหรือสำคัญน้อย
คนแบบนี้ ย่อมต้องเหนื่อยกว่าคนอื่นๆ

ถ้าหัวใจเป็นสมุดบันทึก
ไม่มีผิด-ถูกหรอก ว่าเราเลือกจดเลือกจำอะไร
แต่มันอาจจะดีกว่า
ถ้าเราปล่อยบางหน้าให้ว่างเอาไว้บ้าง
หรือจะจดเพียงคำบางคำที่ไม่จำเป็นต้องอธิบายถึงเรื่องราวทั้งหมด
อย่างน้อย การมองกระดาษเปล่า ก็ได้พักสายตา
การจดจำแบบน้อยๆ ก็ได้พักความรู้สึก
ได้บอกกับตัวเอง ว่าเราไม่จำเป็นต้องละเอียดยิบกับทุกสิ่งทุกอย่าง
ไม่จำเป็นต้องแคร์คนทุกคน
และไม่จำเป็น ต้องจะเป็นจะตายกับเรื่องทุกเรื่อง
ที่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านออกไปจากชีวิต...

ของสวยๆงามทุกอย่าง สถานที่เที่นวก็..แบบว่า.. สบายๆ เช่น ทะเล

โค้ดHi5โค้ดเพลงHi5หากันจนเจอ

มีไม่กี่เรื่องอะ

การ์ตูน

นิยายทุกเรื่องคะ อ่านหมดอะ

ยิ้มเข้าไว้แล้วโลกจะสดใส ^^